Integracja Sensoryczna SI w Opolu

INTEGRACJA SENSORYCZNA

Nie wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że oprócz zmysłu smaku, słuchu, wzroku i zapachu nasz układ nerwowy odbiera i rejestruje informacje płynące z ruchu, dotyku, siły grawitacji oraz pozycji ciała.

Działania podstawowych zmysłów: dotyku, przedsionkowego oraz proprioceptywnego są ściśle ze sobą powiązane i w trakcie rozwoju tworzą połączenia z innymi zmysłami w obrębie mózgu. To wzajemne na siebie oddziaływanie różnych zmysłów jest złożone i niezbędne do prawidłowej interpretacji sytuacji i wykonanie odpowiedniej reakcji.

Proces celowej organizacji zmysłów nosi nazwę INTEGRACJI SENSORYCZNEJ.

Na proces planowania ruchu składają się:

  • pomysł/wyobrażenie tego, co chce się zrobić,
  • zaplanowanie ruchu/aktywności,
  • wykonanie ruchu/aktywności.

Model poziomów SI wg Violet F.Maas (na podstawie J.Ayres).

Poziom I:
Rozwój percepcji wrażeń: dotykowych, proprioceptywnych, przedsionkowych, wzrokowych i słuchowych

Poziom II:
Planowanie ruchu /duża motoryka
Integracja dwóch stron ciała

Poziom III:
Bardziej precyzyjna/różnicująca percepcja wrażeń dotykowych, wzrokowych, Planowanie-mała motoryka,
Rozwój lateralizacji kinestetycznych i percepcji przestrzeni

Poziom IV:
Czytanie, pisanie, liczenie, myślenie koncepcyjne
Schemat ciała

Proces integracji sensorycznej rozwija się w sposób naturalny u większości dzieci. Dzieje się to w wyniku typowych aktywności dla wieku dziecięcego. Planowanie ruchu jest naturalnym efektem tego procesu, podobnie jak umiejętność wykonywania reakcji adaptacyjnych na bodźce sensoryczne. 

Niestety u niektórych dzieci integracja sensoryczna nie rozwija się w wystarczającym stopniu.                                       

Nie u wszystkich dzieci przyczyną problemów w nauce, rozwoju lub zachowania jest zaburzona integracja sensoryczna. Są jednak wyraźne czynniki wskazujące na dysfunkcje integracji sensorycznej. Poniżej przedstawione są najważniejsze z nich

  • Nadmierna wrażliwość na bodźce dotykowe, wzrokowe, słuchowe oraz ruch.
  • Zbyt mała wrażliwość/reaktywność na stymulację sensoryczną.
  • Zbyt wysoki lub niski poziom aktywności ruchowej.
  • Trudności z koncentracją, impulsywność
  • Problemy z koordynacją
  • Opóźnienie rozwoju mowy, rozwoju ruchowego oraz trudności w nauce.
  • Słaba organizacja zachowania.
  • Niskie poczucie własnej wartości.

Dziecko z zaburzeniami integracji sensorycznej prezentuje więcej niż jedno z powyższych objawów.

Podczas terapii Integracji Sensorycznej dziecko jest zachęcane i kierowane do wykonywania aktywności, które mają wyzwalać i prowokować odpowiednie, skuteczne reakcje na bodźce sensoryczne. Ćwiczenia dostarczają właściwej stymulacji przedsionkowej, proprioceptywnej oraz dotykowej.  Wymagania stawiane dziecku rosną stopniowo wraz z jego rozwojem i zainteresowaniem. Zajęcia prowadzone są w formie zabawy pod okiem wykwalifikowanego terapeuty Integracji Sensorycznej. Podczas tej „zabawy” wykorzystywane są rozmaite pomoce, takiej jak: równoważnie, huśtawki, odskocznie.

W trakcie terapii postępy dziecka są monitorowane poprzez wykonywanie różnego rodzaju testów, jak również poprzez obserwację zmian zachowania. Zwykle badania kontrolne wykonywane są co 3-6 miesięcy. Terapia najczęściej trwa od 1 roku do 2 lat- jest to zależne od stopnia nasilenia i rodzaju zaburzeń oraz tempa czynionych postępów.